سومین بازی آبی ها در آسیا برابر اولین حریف اماراتی، اولین باخت استقلال را رقم زد. حملات خطرناک الشبابی ها آنقدر ریز و زیرکانه بود که اکثر زمان بازی مدافعان و دروازه بان ما را دچار اشتباهات فراوان می کردند. فرعباسی شاید بتواند جلوی یکی دو موقعیت خطرناک الشبابی ها را بگیرد اما دیگر نمی تواند همه جوره جور اشتباهات مدافعان تیمش را بکشد.
استقلال در نیمه دوم آنقدر درمانده شد که راهی جز شکست برایش نمانده بود. شاید دیگر زمان، زمان شکست و تسلیم بود، برابر یکی از پنج تیم بالای جدول لیگ نخبگان، دو تیم اماراتی العین و الشباب و دو تیم عربستانی الهلال و الاهلی همراه با استقلال، حالا امتیاز گرفتن از تیم های قطری و ازبکستانی راه صعود برای استقلال را هموارتر خواهد کرد.
این شکست روزی باید برای استقلال اتفاق می افتاد، چه در لیگ و چه در آسیا پس چه بهتر که الان رخ داد. سهراب از شکست نمی ترسید و برای رکورد هم بازی نمی کرد. هواداران استقلال هم دیدند که تیم شان چگونه برابر حملات خطرناک اماراتی ها چقدر عاجز و ناتوان شده بود و به قول معروف، زورش نمی رسید.
ما باید خوشحال باشیم که با تیم های عربستانی روبرو نمی شویم اما حریفان اماراتی و حتی ازبکستانی هم آسان به نظر نمی رسند. شکست برابر اولین حریف اماراتی، استقلال را از خواب خوش شکست ناپذیری بیدار کرد. خوابی که اگر بیشتر از این جلو می رفت ممکن بود عاقبت بدی را برایش ترسیم کند.
همیشه شکست بد نیست، گاهی در راه رسیدن به پایان، کمک می کند و استقلال در میانه راه خوب جایی باخت تا متوجه شود که تا اینجای راه هم که به سلامتی سپری کرده خالی از اشتباه نبوده است، نباید مغرور شود و شکست ناپذیری دلیلی بر رسیدن به قله و هدف نیست. تیم ها حتی با چند شکست هم به صدر رسیده و قهرمان شده اند.
محمود فخرالحاج| باشگاه خبرنگاران آزاد
شما همراهان دست‌به‌قلم خبرورزشی هم می‌توانید برای ارتباط با باشگاه خبرنگاران و ارسال یادداشت، روی این لینک کلیک فرمایید.
