لامین یامال و کیلیان امباپه بار دیگر از کسب نخستین توپ طلای دوران حرفه‌ای خود بازماندند؛ اتفاقی که به‌درستی رقم خورد. انتخاب هری کین باید درسی برای این دو ستاره باشد که از بهترین بازیکنان فوتبال جهان به شمار می‌روند. در مقابل، این موفقیت برای بایرن مونیخ ارزشی فراتر از یک جایزه فردی دارد.
دوشنبه‌شب، در حالی که مراسم توپ طلا به پایان رسیده بود، لامین یامال سالن تئاتر پالادیوم لندن را با عینک آفتابی ترک کرد و همراهانش نیز آشکارا از نتیجه مراسم ناراضی بودند. تقریباً هم‌زمان، هری کین پیامی در شبکه اجتماعی ایکس منتشر کرد: «در سکوت سخت تلاش کن و بگذار موفقیت به‌جای تو حرف بزند.» شاید یامال همان لحظه این پیام را دیده باشد یا روز سه‌شنبه با آن روبه‌رو شود. در هر صورت، بهتر است توصیه‌های برنده تازه توپ طلا را جدی بگیرد.
هیئت داوران متشکل از ۱۰۰ روزنامه‌نگار، لامین یامال ۱۹ ساله را که استعداد فوق‌العاده‌ای دارد و بازی‌هایش هیجان‌انگیز است، به‌عنوان بهترین بازیکن فوتبال جهان در سال ۲۰۲۶ انتخاب نکرد. آن‌ها همچنین کیلیان امباپه، ستاره تکنیکی، قدرتمند و گلزن رئال مادرید را برنگزیدند. انتخاب آن‌ها هری کین بود؛ بازیکنی که خودش را فردی می‌داند که در سکوت سخت کار می‌کند.
هر سه بازیکن دلایل قابل‌قبولی برای کسب توپ طلا داشتند و می‌توانستند آن شب طولانی و طاقت‌فرسا را با این جایزه به پایان برسانند؛ مراسمی که با ۴۵ دقیقه تأخیر آغاز شده بود.
یامال همراه با تیم ملی اسپانیا قهرمان جام جهانی شد. البته عملکرد او در این رقابت‌ها، با توجه به استانداردهای بالایی که از خودش به نمایش می‌گذارد، چندان درخشان نبود؛ موضوعی که شاید مصدومیت شدید عضلانی او در ماه آوریل نیز در آن تأثیر داشت. پیش از این مصدومیت، یامال هر زمان که در شرایط بازی قرار داشت، برای بارسلونا میدرخشید و همراه با این تیم عنوان قهرمانی لیگ را به دست آورده بود.
امباپه نیز در تمام رقابت‌های مهم، عنوان بهترین گلزن را از آن خود کرد: ۲۵ گل در لالیگا، ۱۵ گل در لیگ قهرمانان اروپا و ۱۰ گل در جام جهانی. او در ۲۷ سالگی حتی می‌تواند خود را بهترین گلزن تاریخ جام جهانی بداند. با این حال، امباپه نتوانست همراه با رئال مادرید یا تیم ملی فرانسه به هیچ عنوان قهرمانی‌ای دست پیدا کند.
هری کین در دوره‌ای که عملکرد بازیکنان برای انتخاب برنده توپ طلا مورد ارزیابی قرار می‌گرفت، در ۶۵ مسابقه رسمی برای تیم ملی انگلیس و بایرن مونیخ ۷۳ گل به ثمر رساند. او جام جهانی خوبی را پشت سر گذاشت و همراه با بایرن، قهرمانی لیگ و جام حذفی را جشن گرفت. با این حال، بایرن در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاری‌سن‌ژرمن شکست خورد و تیم ملی انگلیس نیز در نیمه‌نهایی جام جهانی برابر آرژانتین مغلوب شد.
هری کین در یک زمینه فاصله زیادی با یامال و امباپه داشت
از نظر ورزشی، هر سه بازیکن دلایل محکمی برای کسب توپ طلا داشتند، اما هیچ‌کدام بدون نقطه‌ضعف نبودند. به همین دلیل، اگر تنها عملکرد فردی و افتخارات تیمی را در نظر بگیریم، انتخاب برنده واقعاً دشوار بود.
با این حال، معیار دیگری نیز باید در انتخاب برنده نقش مهمی داشته باشد. اگر کین از کسب توپ طلا بازمی‌ماند، شاید می‌شد با کاتارینا رکرز، مجری پادکست ۱۱Freunde، هم‌نظر شد که پس از چنین اتفاقی، توپ طلا را برای همیشه دور بیندازیم.
قرار است در کنار عملکرد فردی و موفقیت‌های تیمی، «منش و بازی جوانمردانه» نیز نقش مهمی در انتخاب برنده داشته باشند. اینکه آیا کین در حال حاضر بهترین فوتبالیست جهان است یا خیر، موضوعی قابل بحث است. امباپه از نظر توانایی‌های فیزیکی برتری دارد و یامال از لحاظ تکنیکی در سطحی متفاوت قرار گرفته است؛ اما هیچ‌یک از آن‌ها از نظر منش و بازی جوانمردانه به کین نزدیک نمی‌شوند.
یامال در جشن تولد ۱۸ سالگی خود افرادی کوتاه‌قد را برای سرگرم کردن مهمانانش استخدام کرد. این ستاره ۱۹ ساله چندان متواضع و خاکی به نظر نمی‌رسد و رفتار پدرش نیز کمکی به بهبود این تصویر نمی‌کند. او در مراسم توپ طلای سال گذشته هم نشان داد که تحمل شکست برایش دشوار است و حتی زمانی که عثمان دمبله به‌حق این جایزه را دریافت کرد، به تقلب در انتخاب برنده مشکوک شد.
دمبله در همین حال، جای امباپه را در پاری‌سن‌ژرمن گرفت. او زیر نظر لوئیس انریکه یاد گرفت که با دوندگی و مشارکت در کارهای دفاعی، در نقش مهاجم نوک در خدمت تیم باشد و در عین حال، توانایی‌های فردی خود را نیز به نمایش بگذارد. او در نهایت پاداش این پیشرفت را دریافت کرد.
کیلیان امباپه نقش مهمی در فصل آشفته رئال مادرید داشت
امباپه همچنان در رئال مادرید به دنبال تحقق دو هدف بزرگ خود است: قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و کسب توپ طلا. یکی از دلایل محقق نشدن این اهداف آن است که او هنوز به سطح بالاتری از بازی خود نرسیده یا تمایلی به رسیدن به آن سطح ندارد.
هواداران رئال مادرید نیز با راه‌اندازی کارزاری برای درخواست جدایی او، نارضایتی خود را به‌روشنی نشان دادند. امباپه در فصل گذشته نقش مهمی در آشفته شدن شرایط رئال مادرید داشت. رسانه‌های اسپانیایی و فرانسوی بارها از رفتارهای ستاره‌مآبانه او، سفرهای کوتاه و برخورد از بالا با هم‌تیمی‌ها و اعضای کادر باشگاه گزارش دادند. عملکرد امباپه در زمین، جایگاه یک رهبر را برای او به ارمغان می‌آورد، اما این ستاره فرانسوی در ایفای چنین نقشی به‌شدت ناکام ماند.
در هفته‌های اخیر، یامال و امباپه هر دو علناً ادعای شایستگی برای کسب توپ طلا را مطرح کردند؛ رفتاری که بیشتر به اصرار کودکانه برای به دست آوردن چیزی شباهت داشت. برای مثال، امباپه اعلام کرد: «فصل گذشته هیچ بازیکنی بهتر از من نبود.» او همچنین با اشاره به اینکه توپ طلا یک «جایزه فردی» است، بر شایستگی خود تأکید کرد.
یامال نیز به قهرمانی در جام جهانی همراه با اسپانیا و قهرمانی لیگ با بارسلونا اشاره کرد و سپس گفت که به‌عنوان یکی از «دو بازیکن برتر جهان» شایسته دریافت این جایزه بوده است. او در اظهاراتش حتی نامی از هری کین نبرد.
پیروزی کین باید درسی برای هر دوی آن‌ها باشد. خود او این موضوع را در قالب جمله‌ای روشن بیان کرده است: «در سکوت سخت کار کن و بگذار موفقیت به‌جای تو حرف بزند.»
چرا هری کین شایسته توپ طلا بود؟
کین از زمان انتقال به بایرن مونیخ و به‌ویژه در یک سال گذشته، احتمالاً کامل‌ترین بازیکن جهان بوده است؛ بازیکنی که بیشترین تأثیر را بر جریان بازی تیمش می‌گذارد. حتی برخی کارشناسان، عملکرد او در زمین را با نقش یک کوارتربک در فوتبال آمریکایی مقایسه می‌کنند. کین به‌عنوان مهاجم نوک بایرن، گاهی از نیمه زمین خودی با پاس‌های بلند هوایی حملات تیمش را آغاز می‌کند. او همچنین در نزدیکی محوطه جریمه خودی در نبردهای تن‌به‌تن شرکت می‌کند و توپ را از حریف می‌گیرد.
کین با توجه به آمار گلزنی استثنایی و عناوینی که همراه با بایرن به دست آورده، از نظر ورزشی دلایل محکمی برای کسب توپ طلا داشت. با این حال، رویکرد تیم‌محور او در زمین و رفتار بی‌نقصش خارج از زمین، به‌عنوان یک رهبر و الگو، به همان اندازه اهمیت داشت.
هواداران فوتبال می‌توانند از چنین انتخابی استقبال کنند؛ به‌ویژه در دورانی که اسپانسرها، مدیران برنامه و خود بازیکنان از ساختن تصویری اغراق‌آمیز از ستاره‌های بزرگ، ثروت‌های هنگفتی به دست می‌آورند.
نگرش و رفتار کین می‌تواند در سال‌های آینده برای بایرن مونیخ ارزشی هم‌اندازه طلا داشته باشد.
آیا توپ طلای هری کین می‌تواند به بایرن مونیخ در حفظ مایکل اولیسه کمک کند؟
گفته می‌شود بازیکن دیگری که ترجیح می‌دهد به‌جای حرف زدن، با عملکردش خود را ثابت کند، قرار است در ماه‌های آینده قراردادش را با پرافتخارترین باشگاه فوتبال آلمان تمدید کند. قرارداد فعلی او تا سال ۲۰۲۹ اعتبار دارد.
مایکل اولیسه دوشنبه‌شب یکی از نخستین بازیکنانی بود که کسب توپ طلا را به کین تبریک گفت. اولیسه پس از سپری کردن سالی فوق‌العاده که طی آن ۲۷ گل به ثمر رساند و ۴۱ پاس گل برای بایرن مونیخ و تیم ملی فرانسه ثبت کرد، در جایگاه نهم قرار گرفت؛ رتبه‌ای که در مقایسه با عملکرد درخشانش شاید چندان رضایت‌بخش نباشد.
با این حال، هم‌تیمی او به قله فوتبال جهان رسید؛ آن هم با پیراهن بایرن مونیخ و در بوندس‌لیگا، بدون آنکه بزرگ‌ترین جام فوتبال ملی یا باشگاهی، یعنی جام جهانی یا لیگ قهرمانان اروپا، را به دست آورده باشد. این اتفاق می‌تواند پیام روشنی برای اولیسه داشته باشد و در مذاکرات مدیران بایرن با این استعداد استثنایی و پرطرفدار، به سود باشگاه تمام شود.
درخشش با پیراهن بایرن مونیخ در بوندس‌لیگا می‌تواند به کسب اعتبار و شناخت بین‌المللی منجر شود. برای به دست آوردن بزرگ‌ترین افتخارات فردی فوتبال، لزوماً نیازی نیست بازیکن به رئال مادرید، بارسلونا یا باشگاه دیگری که از نظر بسیاری بزرگ‌تر است و نفوذ بیشتری بر جوایز فردی دارد، منتقل شود.
کین دوشنبه‌شب در لندن درباره نقش هم‌تیمی‌هایش در کسب این جایزه گفت: «بدون هم‌تیمی‌هایم در پرافتخارترین باشگاه آلمان، رسیدن به این موفقیت ممکن نبود. اینکه چگونه مرا به جلو سوق می‌دهید و چطور یکدیگر را برای رسیدن به بهترین عملکردمان به چالش می‌کشیم، برای من اهمیت زیادی دارد. بازی کردن برای بایرن مونیخ افتخار بزرگی است. نمایندگی این باشگاه واقعاً مایه افتخار است. خوشحالم که این جام را به بایرن مونیخ برمی‌گردانم.»
این اظهارات قطعاً برای مکس ابرل، مدیر ورزشی بایرن که به دلیل بیماری در خانه مانده بود، هربرت هاینر، رئیس باشگاه، کریستوف فروند، مدیر ورزشی، یان کریستیان دریسن، مدیرعامل، و دو عضو بانفوذ هیئت نظارت باشگاه، اولی هوینس و کارل هاینتس رومنیگه، بسیار خوشایند است؛ به‌ویژه در شرایطی که آن‌ها خود را برای متقاعد کردن اولیسه به ماندن طولانی‌مدت در مونیخ آماده می‌کنند.
تأثیر توپ طلای کین ممکن است به پرونده اولیسه محدود نماند و در مذاکرات نقل‌وانتقالاتی دیگر نیز به بایرن کمک کند. در بازاری که رقابت بر سر جذب بازیکنان به‌شدت افزایش یافته و قیمت‌ها بیش از پیش بالا رفته است، بایرن اکنون برگ برنده مهم دیگری برای متقاعد کردن ستاره‌های نوظهور یا بازیکنان بزرگ و باتجربه دارد: ستاره انگلیسی این تیم که توپ طلا را به دست آورده است.
مکس ابرل که به دلیل بیماری در خانه مانده بود، پس از پیروزی کین بار دیگر گفت: «هری کین یک دارایی ارزشمند برای بایرن مونیخ است.» اظهارنظری که حالا، پس از درخشش کین و کسب معتبرترین جایزه فردی فوتبال، بیش از هر زمان دیگری معنا پیدا می‌کند.
