علیرضا بیرانوند با انتشار ۲ استوری پیاپی، جوابیهای را به بدترین شکل ممکن تقدیم علی دایی کرد. او نهتنها اسطوره فوتبال ایران، بلکه گردانندگان یک برنامه اینترنتی را هم از دم تیغ گذراند و با طرح اتهامهایی عجیب، مدعی شد که آنها برای شکست تیم ملی در جام جهانی دست به دعا برداشته بودند!
قدیمیها گفتهاند در دعوایی که نه سر پیازش هستی و نه ته پیازش، خودت را وسط معرکه نینداز! حالا هم علی دایی بهتر از هر کسی میداند چگونه و با چه ادبیاتی پاسخ بیرانوند را بدهد؛ اما شاید بد نباشد جناب دروازهبان، قبل از سفارش ساخت مجسمه برای خودش، سرمربی و همتیمیهایش، به چند سؤال ساده مردم پاسخ بدهد.
چرا تیم ملی از رانت ۴۸ تیمی شدن جام جهانی استفاده نکرد؟
چرا از همگروهی با نیوزیلند، یکی از ضعیفترین تیمهای جام، بهره نبرد و حتی نتوانست به مرحله حذفی صعود کند؟
چرا وعده تعطیلی ایران بعد از نتایج تیم ملی، به حذف در همان مرحله گروهی ختم شد؟
اینها سؤالهای اصلی مردم است؛ نه جنگ اینستاگرامی با علی دایی.
کلنجار رفتن با دایی، که اساساً در قوارههای بیرانوند نمیگنجد، فقط بخش فرعی ماجراست. متن اصلی، حذف تیم ملی از جام جهانی است.
نکته مهمتر اما این است که بیرانوند و برخی اعضای کادرفنی، به جای پذیرش مسئولیت، ترجیح دادهاند منتقدان را هدف بگیرند. گویی اگر علی دایی، مهدویکیا، فردوسیپور یا هر منتقد دیگری سکوت میکرد، ایران به مرحله حذفی جام جهانی صعود میکرد!
در نهایت، سؤال مهم دیگری هم باقی میماند؛ حالا که این همه از عملکرد تیم ملی دفاع میکنید و حذف را به یک دستاورد بزرگ تبدیل کردهاید، بد نیست درباره پاداشهای میلیاردی فیفا و نحوه تقسیم آنها هم توضیح بدهید.
مردم هنوز منتظر پاسخ همین سؤالها هستند؛ نه استوریهای طلبکارانه و حمله به اسطورههای فوتبال ایران.
بیشتر بخوانید: جزئیات تازه از تحلیل دایی و باقری از نتایج تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶
